Ofrécense aquí obxectos de coñecemento documentais, gráficos e/ou audiovisuais que ofrecen información sobre diversos sectores e temáticas. Use a busca por palabras ou os filtros de busca para acceder a obxectos actuais de coñecemento audiovisual e documentais útiles para a súa implementación.
Se tes algunha dúbida ou suxestión, podes contactar connosco aquí.
En 2009 aprobouse o regulamento da Denominación de Orixe Protexida (DOP) Oliva Aloreña de Málaga, a primeira en conseguir esta distinción en España. A súa produción localízase no sueste da provincia de Málaga. A oliva de mesa Aloreña é unha oliva curada en salmoira que pode fermentarse total ou parcialmente e conservarse con sal, ácidos orgánicos e especias.
En Andalucía, os oliveirais con pendentes superiores a 20 representan o 26,8 da superficie total de oliveira, incluíndo zonas con uso limitado do solo debido a unha combinación de factores como a altitude e a pendente, e que non son rendibles, o que supón un alto risco de abandono para este cultivo en Andalucía.
Nos cultivos de pepino, o control biolóxico baséase principalmente na liberación do ácaro depredador Amblyseius swirskii para controlar as moscas brancas e os trips das flores. Non obstante, o seu uso pode ser limitado durante os ciclos de finais do outono-inverno por diversas razóns.
En decembro de 2015, estableceuse unha rede de sebes con plantas arbustivas autóctonas arredor de varios invernadoiros no Centro IFAPA La Mojonera (Almería). Estas plantacións constitúen medidas para mellorar a biodiversidade na paisaxe de horticultura intensiva.
En 2015, observáronse graves danos por fitotoxicidade nos xirasoles en Andalucía e Castela durante o final do inverno e a primavera. Esta publicación presenta os resultados dos ensaios de susceptibilidade realizados para abordar as preocupacións relativas á fitotoxicidade dos herbicidas aplicados aos xirasoles durante a colleita anterior.
O estudo comparou a produción e a calidade de diferentes variedades de amorodo sometidas a catro tratamentos de rega establecidos utilizando os coeficientes de cultivo para a variedade 'Sabrina' (ETc Sab) como referencia durante a tempada 2016-2017. As variedades estudadas foron 'Sabrina', 'Fortuna', 'Splendor' e 'Primoris'.
O obxectivo deste traballo é comprender o potencial de diferentes variedades ou ecotipos locais de garavanzos de orixe andaluza. As liñas foron caracterizadas e avaliadas en diferentes ambientes potenciais de cultivo.
O trigo duro en Andalucía cultívase principalmente nun ambiente mediterráneo caracterizado por precipitacións estacionais, unha alta probabilidade de seca ao final do ciclo e condicións secas durante o desenvolvemento do gran. Estas condicións supoñen un risco significativo, xa que tanto a seca como a calor poden producir reducións significativas do rendemento.
O trigo duro é un cultivo importante en Andalucía (España), onde se sementan unhas 300.000 hectáreas no outono. O seu ciclo coincide co período de precipitacións, que oscila entre os 500 e os 700 mm de media. Os invernos nesta rexión son xeralmente suaves, pero tamén se producen algunhas xeadas no inverno e ocasionalmente na primavera.
O trigo duro ocupa arredor de 300.000 hectáreas en Andalucía (España), situadas principalmente nas provincias de Cádiz, Córdoba e Sevilla. Estes cultivos seméntanse entre o 15 de novembro e o 15 de decembro e, ocasionalmente, entre o 1 de novembro e o 7 de xaneiro.
O uso de microondas é unha tecnoloxía emerxente na industria alimentaria. O equipo de IFAPA Rancho de la Merced aplicou esta tecnoloxía ao proceso de elaboración de viños tintos para mellorar a maceración durante a etapa de fermentación alcohólica.
O vinagre é un produto tan antigo como o viño e atópase na maioría dos fogares, pero o coñecemento sobre el é escaso e está pouco difundido.
O queixo Pedroches é un dos cinco queixos tradicionais de leite de ovella de Andalucía incluídos no catálogo de queixos españois. Elabórase con leite cru de ovella merina e coagúlase mediante a adición de callo, un coagulante vexetal derivado das flores secas do cardo Cynara cardunculus.
O queixo de ovella de pasta branda considérase tradicionalmente un queixo curado elaborado con leite cru coagulado encimaticamente, coagulado cun coagulante vexetal derivado das flores secas do cardo *Cynara cardunculus* e madurado durante un mínimo de 60 días.
O queixo fresco autoescorrido é un tipo de queixo orixinario do norte de España. Diferénciase do queixo fresco convencional no seu maior contido en humidade, o que o converte nun dos produtos lácteos con menor contido enerxético.
O queixo fresco de Málaga é un dos dez queixos tradicionais de leite de cabra de Andalucía incluídos no Catálogo de Queixos Españois. Na actualidade, moitas queixerías artesanais da provincia de Málaga basean a súa produción neste tipo de lácteos.
O queixo mató é un tipo de queixo que se pode obter mediante diferentes técnicas de produción: por desestabilización mineral (cloruro de calcio) ou ácida (zume de limón ou vinagre), ou coagulando o leite con encimas vexetais, como a flor do cardo silvestre (Cynara cardunculus). Obtense escorrindo o soro, prensando suavemente (autoprensado) e dándolle a volta periodicamente.
O requeixo é un produto lácteo obtido do soro de leite obtido durante o proceso de elaboración do queixo. Elabórase quentando o soro de leite, o que fai que as proteínas do soro precipiten. Este artigo establece recomendacións básicas durante as diferentes etapas da elaboración do queixo para obter un produto óptimo desde unha perspectiva tecnolóxica, nutricional e sensorial.
O sector da oliveira de mesa en España medrou nos últimos anos, duplicando a súa produción na última década, alcanzando cifras superiores ás 800.000 toneladas. Destaca especialmente a produción andaluza de oliveira de mesa, que representa arredor do 80 % da produción española e, dentro desta, a provincia de Sevilla representa o 58 % da produción nacional.
O tamaño, a fragmentación e a dispersión das explotacións agrícolas afectan á rendibilidade. A pesar disto, non existen estudos que analicen estas variables conxuntamente; practicamente todos céntranse no tamaño das explotacións. A proporción óptima de custos fixos para a maquinaria utilizada na xestión agrícola só se pode conseguir cando as explotacións alcanzan un determinado tamaño mínimo.